Türkiye’nin tarım politikaları Adıyaman’ın Yeri
Osman Öztekin

Türkiye’nin tarım politikaları Adıyaman’ın Yeri

Bu içerik 464 kez okundu.

 

Ülkemizin her zaman liste başı olan ve bir türlü gündemden düşmeyen tarım sektörünün sorunları yeterli önem gösterilip çözülememiştir. Her yıl artan yoksulluk ve gıda sıkıntısı, artık küresel bir sorun haline gelmiştir. Her yıl binlerce çocuk gıda yetersizliğinden ölmektedir. Üretim sadece sanayileşmeyle endekslenmiştir.  Özellikle gıda sanayisinin ham maddesinin tarım ürünlerinin olduğu unutulmuş. Kapital dünya sanayisi gıda ham maddesini kimyasal maddelerden üretip hayatlarımızı hiçe saymıştır.

Gelişmiş ülkelerde sanayi ne kadar gelişmişse tarımda aynı oranda gelişmişlik gösterirken, ülkemiz tarım ülkesi olmasına rağmen tarıma gereken önem verilmemiş tarım ihraç eden bir konuma gelmiştir. Ülkemizde tarıma dayalı üretilen politikalar uzun vadeli olmayıp iktidarların hakim olduğu yıllarla kısa ömürlü politikalar olmuştur. İktidar sahipleri tarıma gereken önemi vermemiştir. Tarım ile ilgili politikalar yüzeysel olarak değerlendirilmiştir. Ülkemiz büyük tarım arazilerine sahip olmasına rağmen Hollanda gibi tarım arazisi pek olmayan ülkelerden tarım ürünleri ithal etmektedir.  Hollanda tarım arazisi çok az olmasına rağmen tarım arazilerinin büyük oranını denizi doldurarak elde etmiş ve ülkemize tarım ihraç eden bir ülke konumuna gelmiştir.

Ülkemizin temel sorunu haline gelen tarım neden bu hale getirilmiş ve üretilen politikalar neden kısa vadeli olmuştur, tarım ile ilgili sorunlar sıralanırsa, sıralamanın başını siyasi nedenler gelecektir. Çünkü bizi yönetenler siyasi çıkarları ve iktidarda uzun vadede kalmak için tarıma önem vermeyip kentleşme yapıya ve sanayiye önem vermişlerdir. Çünkü onların oy aldıkları dağınık olan kırsal kesimde tarım yapan vatandaşlar değil betonlarla inşa edilen şehirdeki yurttaşlardır.

Türkiye’nin tarım ile ilgili politikalarının yanlışlıklarının başını maliyetler, plansız üretim oluşturmaktadır. Üretici hangi ürünü ekeceğini bilmiyor. Bir önce ki yıl hangi ürün bölgelerinde para etmişse o ürüne yönlenmekte, mesela bölgemizde geçen sene nohut ve tütün para etti, üreticilerin büyük bir bölümü bu iki ürüne ağırlık verdi. Bu senede bu ürünlerin geçen sene gibi para edecek mi belirsiz. Çünkü üretici arz talep dengesi hakkında yeterli bir bilgiye sahip değil. Ektiği ürün para ediyor mu etmiyor mu? Devletin üretim planlaması yapması gerekmektedir.

Maliyetler; aslında tarımda en büyük sorun maliyettir. Çünkü çiftçi üretimi kar sağlamak için bu uğraşı veriyor. Tohum, gübre, yakıt, ilaç, biçme, sulama ve işçilik maliyetlerin yüksek olması çiftçiyi doğrudan etkilemekte. Tarımda kullanılan malzemenin büyük oranı ithal edildiği için, fiyatları yüksek oluyor. Çoğu zaman ekim yaptığı üründen verim alamıyor, çünkü iklim koşulları ürünü etkiliyor ve sulama yapması gerekiyor oda fazla maliyetli oluyor yıllı kurtaramıyor.  Sonra ki yıl ekim işleri için kullanacağı malzemeyi borçlanarak yapıyor, ürünün verim rekoltesi düştüğü zaman çiftçi cebinden ödemek zorunda kalıyor. Kaç yıldır mazot ucuz deniliyor ama bu gerçeği yansıtmamakta, gübre fiyatı almış başını gidiyor, tarım sulama zaten düzensiz bir şekilde yapıldığı için ayrı bir sorun teşkil ediyor. Devletin kooperatifleşmeye önem verip çiftçiye düşük maliyette araç ve gereç temin etmesi gerekiyor

Çiftçiler arası bir örgütlenme ve eğitim yok denilecek kadar az. Çiftçi kooperatifleşmekten korkuyor, kendi başına üretim yapıyor ve buda üretimde dengesizlikler oluşturuyor. Çiftçi birliklerin tekrar canlandırılması gerekiyor, bu tür birliklerin tabela birliklerin olmasının ötesine geçmesi gerekip doğrudan sahada çiftçiyi bilinçlendirmesi gerekiyor.  Devletin ziraat mühendislerini yetiştirip çiftçiyle birlikte üretim yapması gerekiyor.

Adıyaman’da tarımla ilgili odalar ve birlikler evrak işinden öteye gitmiyor. Adıyaman üreticisi her alanda bilgi yetersizliği baş gösteriyor. Sahada çiftçi eğitimi verilmiyor. Çiftçi ahır kuruyor ahırlar kümes şeklinde, kümes hayvancılığı yapıyor kümeste hayvanlar üst üste yani kendisine üreteceği hakkında donanımlı bilgi verilmiyor. Tarım ili olan Adıyaman tarımla ilgili mühendislik bilgilerinden yoksun, ilgili kişiler talep olmadığı için körelmekte, ziraat mühendisleri malzeme satmaktan başka bir işlevleri olmamakta.

Devletin tarım üzerine üretmiş olduğu politikalar geneli kısa süreli veya işlevsel değil, beli bir üretim yönlendirmesi yok.  Tohum ıslahı yok denecek kadar az, üretim rekoltesini yükseltecek olan tohum ıslahının Ar-Ge çalışmaları yapılıp tohum üretilmesi gerekirken tohumun çoğu dışarıdan ithal ediliyor. Siyasi iktidarlar iktidar dönemlerini kapsayacak derecede ve seçim dönemlerinde günü kurtarmak için tarım ile ilgili politikalar üretiyor.

Çiftçi kendi haline bırakılmış ürün ekimi ve dikimi günün koşullarına bağlı olarak yapılıyor. Bir dönem zeytin badem para getirisi fazla oluyor birkaç yıl içinde her yerde dikimi yapılıyor. Fazla üretim yapıldığı için bu sefer fiyatı düşüyor. Sonrasında para getirisi az olduğu için üç dört yıl beklediği ağacını kesip o günün ürününe dönüyor. Bir dönem Adıyaman’da nar ekimi popüler oldu çiftçilerin büyük bir bölümü nar ekimi yaptı sonra fazla ekim ve Pazar azlığından dolayı ürünler tarlada kaldı. Nar bahçelerin hemen hepsi kesilip başka ürüne geçildi.

Adıyaman gibi güzel bir iklime ve güzel tarım arazilerine sahip bir memleketin geniş bir ürün yelpazesi olmasına rağmen ürün çeşitliliği bir elin parmak sayısını geçmiyor. Sulama bilinçlendirmesi yok, farklı ürün ekimi için bilgi yok, devletin ürün çeşitliliğine üreticiyi yönlendirmesi yok yok yok…

Adıyaman’ın acil ileriye dönük ve uzun vadeli tabi devlet destekli bir tarım politikasına ihtiyacı var. Bunu yapacak olan Tarım müdürlüğünün talebiyle siyasi iktidarların en kısa zamanda çözüm bulması tarım üretimini desteklemesi olacaktır. 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Tütüne ceza 1 yıl ertelendi
Tütüne ceza 1 yıl ertelendi
Kayıp Öğrenciden Haber Alınamıyor
Kayıp Öğrenciden Haber Alınamıyor
pendik escort